Adriaan Kluit

Adriaan Kluit (9 de febrero de 1735 - 12 de enero de 1807) fue un erudito neerlandés, figura clave en la lingüística neerlandesa. Nació en Dordrecht . Fue rector de las escuelas de latín de Alkmaar y Middelburg . En 1779, se convirtió en profesor de historia en la Universidad de Leiden , donde permaneció hasta su muerte.

Kluit es autor de dos importantes obras históricas: Historia critica comitatus Hollandiae et Zeelandiae (publicada entre 1777 y 1782 en Middelburg) e Historie der Hollandsche Staatsregering tot 1795 ( Historia del gobierno estatal holandés hasta 1795 , publicada entre 1802 y 1805). En esta última, Kluit examinó los orígenes de los estados de Holanda y su posición desde la Edad Media hasta 1795, concluyendo que el estado no era soberano, sino su landsheer (señor).

• Conspectus historiae criticae Comitatus Hollandiae et Zeelandiae (Utrecht 1773).
• Historia critica Comitatus Hollandiae et Zelandiae, sistens Chronicon Hollandiae vetustissimi anonymi monachi Egmondani, cum notis Matthaei, Douzae aliorumque nec non perpetuo editoris comment. ilustratum. Acceder Codex diplomatus et probationes 2 vols. (Middelburg 1777-1784); ( Vol. 1 ); ( Vol. 2 ).
• Inwijingsrede over 't recht 't welk de Nederlanders gehad hebben om hunnen wettigen vorst en Heer Philips, koning van Spanje, af te zweren, uit het Latijn (Leiden 1779).(En línea )
• Primae lineae collegii diplomato-historico-politici sistentes vetus jus publicum Belgicum, historice enarratum et ex antiquis monumentis et veteris aevi diplomatibus illustratum (Leiden 1780) ( en línea )
• Academische redevoering over het Misbruik van het algemeen Staatsrecht, of over de nadelen en onheilen, die uit het misbruik in de beoefeninge voor alle burgermaatschappijen te wachten zijn (Leiden 1784/1787).
• De Souvereiniteit der Staten van Holland verdedigd tegen de hedendaagsche leer der volksregering, voornamelijk tegen het geschrift: Grondwettige herstelling van Nederlands Staatswezen (Leiden 1785/1788).
• Historiae foederum Belgii Foederati primae lineae 3 vols. (Leiden 1790-1791); ( Vol. 1 ); ( Vol. 2 ); ( Vol.3 )
• Index cronologicus sive Prodomus ad primas lineas historiae federum Belgii Federati (Leiden 1790) ( en línea ).
• De Rechten van den mensch in Frankrijk geen gewaande Rechten in Nederland (Ámsterdam 1793) ( en línea ).
• Iets over den laatsten Engelschen oorlog met de republiek, en over Nederlands Koophandel (Amsterdam 1794) ( en línea ).
• Historie der Hollandsche Staatsregeling hasta el año 1795, con Bijlagen 5 vols. (Ámsterdam 1802–1805); ( Vol. 1 ); ( Vol. 2 ); ( Vol. 3 ); ( Vol. 4 ); ( Vol. 5 ).

• Koen Stapelbroek, Ida H. Stamhuis y Paul MM Klep, 'Las estadísticas de Adriaan Kluit y el futuro del Estado holandés desde una perspectiva europea', History of European Ideas 36(2) (2010) 217–235.
• Igor van de Built, Landkaartschrijvers y landverdelers. Adriaen Verwer, Adriaan Kluit en de Nederlandse taalkunde van de achttiende eeuw (Ámsterdam 2009).
• Wyger Velema, 'Reacciones contemporáneas al discurso político patriota', en idem, Republicanos: Ensayos sobre el pensamiento político holandés del siglo XVIII (Boston 2007).
• Ivo Schöffer, ' Adriaan Kluit, een voorganger ', Afscheidscollege Rijksuniversiteit Leiden (Leiden 1988).
• Theo Veen, ' De legitimatie van de souvereiniteit der Staten bij Huber en Kluit ', Bijdragen en Mededelingen betreffende de Geschiedenis der Nederlanden 97 (Den Haag 1982) 185–215.
• FWN Hugenholtz, ' Adriaan Kluit en het onderwijs in de medievistiek ', en PAM Geurts en AEM Jansen (red.), Geschiedschrijving in Nederland (Den Haag 1981) 143–164.
• A.Th. van Deursen, ' Geschiedenis en toekomstverwachting. Het onderwijs in de statistiek aan de universiteiten van de achttiende eeuw ' in: PAM Geurts & AEM Janssen (red.), Geschiedschrijving in Nederland (Den Haag, 1971/1981).
• EV Vrij, ' Het collegegeschil tussen de hoogleraren Adriaan Kluit en Jean Luzac ', Leids Jaarboekje 63 (1971) 121–142.
• Otto van Rees, ' Het collegie van Adriaan Kluit over de statistiek van Nederland ', Tijdschrift voor Staathuishoudkunde en statistiek 12 (1855) 245–262.