Jovan Monasterlija ( en cirílico serbio : Јован Монастерлија ; [ a ] fl. 1683–1706) fue un vicevoivoda serbio [ 1 ] (podvojvoda) y oficial imperial austríaco ( Sacro Imperio Romano Germánico ) que dirigió una milicia serbia contra el Imperio Otomano y otros enemigos del emperador austríaco . [ 2 ] Fue nombrado líder de la nación serbia por el emperador del Sacro Imperio Romano Germánico Leopoldo I. [ 3 ]
Primeros años de vida
Huyendo de la represión otomana, se trasladaron a Srpski Kovin ( Ráckeve ) en el siglo XVI. Provenían de Monastir ( Bitola ) , de ahí su epíteto "Monasterlija" (en turco: Monastirli, de Monastir ). Para evitar la represión otomana tras la Larga Guerra Turca, la familia se estableció en el condado de Komárom en 1606, junto con otros serbios de Kovin. [ 4 ]
La familia Monasterlija (o Manastirlija) obtuvo el estatus de nobleza del emperador Fernando III en 1665, cuando Petar Monasterlija fue ennoblecido. [ 5 ] Jovan, hijo de Petar, nació en Komárno . Jovan se casó con una joven llamada Ana, perteneciente a la familia noble serbia Rašković. [ 6 ]
Carrera
1688–92
Maximiliano II Manuel, elector de Baviera , lideró la toma de Belgrado en 1688, arrebatándosela a los otomanos, con el pleno apoyo de los insurgentes serbios al mando de Monasterlija. Entre 1689 y 1692, la corona de los Habsburgo controlaba las zonas centrales de la actual Serbia . En 1689, Monasterlija fue enviado a defender Golubac .
In 1689 Louis William was appointed as chief commander of the Imperial army in its invasion of the territory of present-day Serbia.[7] Before the invasion Louis William recruited Serb rebels all over territory of present-day Serbia, whose infantry units were called hayduks while cavalry units of Serb rebels were called Serb husars.[8] On August 29, 1689 Serbian Militia under the command of Pavle Nestorović Deak as a vanguard unit of the Habsburg army were victorious against a vanguard unit of the Ottoman army during the Battle of Batočina.[9]
Jovan Monasterlija, who was appointed as captain of Serbian Militia in 1690, recruited Serbs into his units in the summer of 1690 on the southern border of the Austrian Empire.[10] The Austrian retreat from Kosovo prompted the Great Migration of the Serbs, under the leadership of Serbian Patriarch Arsenije III. On 11 April 1691, he was appointed the commander of the Serbian Militia (which came to be known as "Monasterlija's Serbs"[11]), after Serbs demanded their own leaders while going to battle. His command was of more than 10,000 volunteer Serb soldiers, and was to be under the direct supervision of the Aulic War Council.[12] The Serbian soldiers were highly regarded by Leopold. During the Battle of Slankamen on August 19, 1691, Serbian Militia with 10,000 Serbs under the command of Jovan Monasterlija participated in the important victory over Ottoman forces.[10] When Austrian forces supported by Serbian Militia captured Oradea from Ottomans in the spring of 1692, the seat of the Serbian Militia's headquarter became Baja.[10]
1692–99
The Austrian Empire had intentions to reduce the power and importance of Serbian Militia and its military and religious leaders by dividing it to smaller units and sending them to different distant parts of the Empire. Monasterlija's rank was changed from Serbian vice-voivode and Chief of the Serbian Nation to Rascian obercaptain.[10] Because of the constant Ottoman threat such plans were never fully implemented.
Comandó las fuerzas durante la batalla de Senta (11 de septiembre de 1697). Tras las guerras, obtuvo el control de la fortaleza de Petrovaradin y fue designado para supervisar la construcción de un puente de pontones sobre el Danubio. Se retiró tras el Tratado de Karlowitz en 1699 y Leopoldo le otorgó tierras.
1703–06
No obstante, fue enviado a combatir la rebelión de Francisco II Rákóczi contra los Habsburgo en 1703. Tuvo éxito y recibió el título de general. Leopoldo, poco antes de su muerte, le encomendó a Jovan la tarea de integrar las unidades serbias en el ejército regular austriaco . Murió a causa de las heridas sufridas durante el asedio de Oradea . Falleció en 1706 y fue enterrado en Šišatovac , donde se encuentra su tumba, con el escudo de armas de la familia. [ 13 ]
Secuelas
Monasterlija era el único vicevoivoda; su sucesor, el capitán Mojsije Rašković, fue nombrado "Oberst der serbischen National-Miliz" el 8 de julio de 1707. [ 14 ]
Rangos
Familia
Estaba casado con Ana Rašković, miembro de la familia Rašković .
Legado
Jovan contribuyó a los monasterios de Fruška Gora . [ 16 ]
Véase también
Anotaciones
- ↑ Su nombre serbio es Jovan Monasterlija , otras variantes son Manastirlija , mientras que en alemán es Johann Monasterli . Su padre era Petar , por lo tanto, según la cultura de nombres de la época, su nombre era Jovan Petrović .
Referencias
- ↑ Ćirković 2004 , pág. 144.
- ↑ Hoare, Marko Attila (8 de febrero de 2024). Serbia: Una historia moderna . Hurst Publishers. ISBN 978-1-80526-157-5.
- ↑ Šain, Mario (30 de diciembre de 2024). Navegando la fe, el poder y la seguridad: la securitización de la minoría serbia-ortodoxa en la monarquía de los Habsburgo 1690-1740 . LIT Verlag Münster. ISBN 978-3-643-91589-4.
- ^ Nedeljkov, Milán (5 de enero de 2006). "Znamenita kovinsko-komoranska porodica Monasterlija" (PDF) . Srpske Narodne novine . XVI (1). Andrija Rockov : 6-7 . Consultado el 30 de abril de 2016 .
- ↑ Dušan J. Popović (1990). Srbi u Vojvodini . vol. 2. Matica srpska. pag. 171.ISBN 9788636301753.
Породица Монастерлија (Манастирлија) до- била је племство од цара Фердинанда III. Племство је добио 1665. Петар Монастерлија, за себе, и своје наследнике и за своју браћу Урбана и Ди-митрија.
- ↑ Savićević y Savićević 1982 , p. 86.
- ↑ Tanić, Dejan (2005),Војно-стратешки значај средњег поморавља у Бечком Рату (1683-1699)(PDF) (en serbio), Istorijski Arhiv Jagodine, p. 74, archivado desde el original (PDF) el 26 de abril de 2012 , recuperado 14 de
diciembre
2011Фелдмаршала Лудвига Баденског за главкомандујућег царске војске на балканском ратишту.
- ↑ Tanić, Dejan (2005),Војно-стратешки значај средњег поморавља у Бечком Рату (1683-1699)(PDF) (en serbio), Istorijski Arhiv Jagodine, p. 74, archivado desde el original (PDF) el 26 de abril de 2012 , consultado el 14 de diciembre de 2011 ,
Пре поласка у поход, Лудвиг Баденски је по целој Србији разаслао прогласе, којима је позивао народ да се диже на оружје. Српски устаници били су организовани у чете и додељивани редовној војсци. Los austriacos con una buena tarifa (pequeña) están acostumbrados a usar ropa sucia.
- ↑ Tanić, Dejan (2005),Војно-стратешки значај средњег поморавља у Бечком Рату (1683-1699)(PDF) (en serbio), Istorijski Arhiv Jagodine, p. 73, archivado desde el original (PDF) el 26 de abril de 2012 , consultado el 14 de diciembre de 2011 ,
Претходницу је чинила Српска милиција (хусари), под командом капетана Павла Несторивића Деака. У судару две претходнице, 29 de agosto de 1689. године, код Баточине, Турци су били поражени и потиснути ка својој главнини.
- 1 2 3 4 Cerović, Ljubivoje (1997), Srbi u Slovačkoj , OCLC 163390979 , consultado el 22 de diciembre de 2011 ,
Jovan Monasterlija se nalazio na južnoj granici, gde je od proleća 1690. godine prikupljao srpsku vojsku
.Odatle je..., najavio svoj skori dolazak u Budim na čelu srpske vojske, pošto je neposredno pre toga imenovan za rackog, odnosno srpskog kapetana. [...] Hrišćanska vojska se u blizini Slankamena našla nasuprot turskoj 19. avgusta 1691. godine. ... U odlučujući juriš na Turke prvi je krenuo Jovan Monasterlija na čelu srpske vojske. [...] Već na proleće 1692. godine, srpska vojska je pod vođstvom Jovana Monasterlije upućena prema Velikom Varadinu, kako bi pomogla da ovo utvrđenje konačno padne u ruke carske vojske. Posle ove bitke, komandno mesto Srpske milicije postala je Baja. [...] Dvor je najpre oduzeo ingerencije Monasterliji. Od "vicegubernatora srpskog plemena" Monasterlija je sve više postajao "racki oberkapetan".
- ↑ Letopis Матице српске . vol. 247– 252. У Српској народној задружној штампарији. 1908. pág. 45.
Todos estos tres personajes se encuentran entre los monasterios de Rasci
- ↑ Universidad Rice (1978). Anuario de historia austriaca, volumen 12–13 . pág. 118.
- ^ Dragomir Acović (2008), "Grb Monasterlija sa razbijene nadgrobne ploče vojvode Jovana Monasterlije u manastiru Šišatovac", Srbi i heraldika , Beograd, págs . 382-383
{{citation}}: CS1 mantenimiento: falta el editor de ubicación ( enlace ) - ^ JH Schwicker (2011) . Politische Geschichte Der Serben en Ungarn . BoD - Libros a la carta. págs.30– . ISBN 978-3-86382-228-6.
- ^ Cerović, Ljubivoje (1997), Srbi u Slovačkoj , OCLC 163390979 , consultado el 22 de diciembre de 2011.
- ↑ Kulic, Branka; Srećkov, Nedeljka (1994). Los monasterios de Fruška Gora . Instituto provincial para la protección de los monumentos culturales de Vojvodina. ISBN 9788676391158.
Fuentes
- Ćirković, Sima (2004). Los serbios . Malden: Publicación de Blackwell. ISBN 9781405142915.
- Znamenita kovinsko-komoranska porodica Monasterlija (PDF) , archivado desde el original (PDF) el 21 de julio de 2011 , consultado el 2 de marzo de 2011
- "Jovan Monasterlija" , Srbi u Slovačkoj
- Popović, Dušan J. (1957). Srbi u Vojvodini: Od najstarijih vremena do Karlovac̆kog mira, 1699 . Matica srpska.
- Savićević, Miroslav; Savićević, Miodrag (1982). Brod mrtvih . Prosveta.
- nobleza serbia del siglo XVII
- Pueblo serbio del siglo XVIII
- líderes militares serbios
- Duques en Serbia
- Gente de la Gran Guerra Turca
- Gente de Komárno
- soldados austriacos
- Milicia serbia
- Serbios de Eslovaquia
- Serbios de Vojvodina
- Los serbios en la monarquía de los Habsburgo
- 1706 muertes
- Gente de Ráckeve
- Nacimientos en la década de 1660