Simos Menardos

Simos Menardos ( en griego : Σίμος Μενάρδος) ( Mitilene , 1871 – Atenas , 23 de julio de 1933) fue un académico, escritor, filólogo, folclorista, poeta, lector de griego medieval y moderno en la Universidad de Oxford , profesor de filología griega antigua y posteriormente rector de la Universidad de Atenas y miembro de la Academia de Atenas y la Sociedad Literaria del Parnaso . ^{[ 1 ]}

Menardos era hijo del diplomático griego Georgios Menardos (Γεώργιος Μενάρδος), originario de Tinos, y de la grecochipriota Augousta Frangoudes (Αυγούστα Φραγκούδη), perteneciente a la conocida familia Frangoudes de Limassol . Nació en Myteline en 1871, donde su padre fue nombrado vicecónsul de Grecia, y pasó su infancia en Chipre. Por parte materna, era primo hermano del periodista y político chipriota Georgios Frangoudes . ^{[ 2 ] [ 3 ]}

Se graduó en el Gimnasio de Atenas y luego estudió filología y derecho en la Universidad de Atenas . En la facultad de derecho, estuvo en la misma clase que Christodoulos Sozos . Menardos regresó a Chipre y trabajó como director de la Escuela Griega de Larnaca (Ελληνική Σχολή Λάρνακος) entre 1896 y 1898. Posteriormente, de 1898 a 1904, trabajó como abogado en Limassol. Más tarde, entre 1904 y 1907, realizó estudios de posgrado en Italia, Francia y el Reino Unido. De 1907 a 1909 fue nombrado superintendente de las escuelas griegas de Chipre (la primera persona no británica en ocupar este cargo) y ayudó a fundar y organizar el Museo de Chipre . ^{[ 2 ] [ 4 ]} Fue miembro del Comité del Museo de Chipre . ^{[ 5 ]}

Menardos se especializó en filología y dialectología chipriota medieval y moderna, centrándose en el dialecto chipriota . Escribió estudios sobre lingüística , toponimia y folclore , principalmente sobre Chipre, pero también sobre Lesbos , Rodas , Cefalonia , Tinos y Mykonos . Fue traductor y epigramatista. ^{[ 6 ]} Publicó una traducción de la Poética de Aristóteles junto con comentarios de Ioannis Sykoutris. ^{[ 7 ]} Publicó numerosos libros y artículos en revistas como Δελτίον Ἰστορικῆς καί Ἐθνολογικῆς Ἑταιρείας, Αθήνα, Νέος Ἑλληνομνήμων, Λαογραφία, Ἐπετηρίς Παρνασσοῦ. ^{[ 8 ]}

Menardos fue nombrado primer profesor de griego medieval y moderno en la Universidad de Oxford , dando su conferencia inaugural el 29 de octubre de 1908. Dio clases hasta 1914, cuando el puesto fue suprimido por razones financieras. Oxford le otorgó un doctorado honoris causa. De 1911 a 1933 fue profesor de Filología Griega Antigua en la Universidad de Atenas , en 1916 y en 1922 fue decano de la Facultad de Filosofía, vicerrector (1924-1925) y finalmente rector (1925-1926). En 1919 inauguró la Cátedra Koraes en el King's College , con una serie de conferencias sobre poesía griega moderna. ^{[ 9 ] [ 2 ] [ 10 ]} También dio conferencias sobre poesía griega moderna en la Universidad de Cambridge . ^{[ 11 ]} En 1926 fue elegido miembro de la Academia de Atenas y se desempeñó como su primer Secretario General desde 1928 hasta su muerte en 1933. ^{[ 2 ] [ 7 ]} Fue miembro de la Sociedad Literaria Parnassos . ^{[ 12 ]} En 1930 fue presidente del Comité del Tercer Congreso Internacional de Estudios Bizantinos en Atenas. ^{[ 13 ]} En 1930 publicó su única colección de poesía titulada Επιγράμματα (Epigramas). ^{[ 4 ]}

Kostis Palamas le dedicó un poema titulado A Simos Menardos ( Στον Σίμο Μενάρδο ). ^{[ 14 ]} En honor a sus contribuciones al estudio del dialecto chipriota, la Universidad Tecnológica de Chipre ha dado el nombre de Menardos a su centro de idiomas. ^{[ 15 ]}

• Μενάρδος, Σ. (1894). Φωνητική της διαλέκτου των σημερινών Κυπρίων . Ἀθηνά: σύγγραμμα περιοδικόν της εν Αθήναις Επιστημονικής Εταιρείας , Τόμος ΣΤ', 145-173.
• Μενάρδος, Σ. (1894). Διορθώσεις και προσθήκαι εις την εν σελ. 145 - 173 δημοσιευθείσαν περί της κυπριακής διαλέκτου διατριβήν . Αθηνά: σύγγραμμα περιοδικόν της εν Αθήναις Επιστημονικής Εταιρείας , Τόμος ΣΤ', 462–468.
• Μενάρδος, Σ. (1896). Ἡ γενικὴ κατὰ Κυπρίους . Ἀθηνά: σύγγραμμα περιοδικόν της εν Αθήναις Επιστημονικής Εταιρείας , Τόμος Η', 435–450.
• Μενάρδος, Σ. (1900). Κυπριώτικα τραγούδια . Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος , Τόμος 5. Εν Αθήναις: Εκ του Τυπογραφείου Αδελφών Περρή. 327–346.
• Μενάρδος, Σ. (1900). Γαλλικαί μεσαιωνικαί λέξεις εν Κύπρω , Ἀθηνά: σύγγραμμα περιοδικόν της εν Αθήναις Επιστημονικής Εταιρείας , Τόμος ΙΒ', Τεύχος 1, 360–384.
• Μενάρδος, Σ. (1901). Η Ρήγαινα . Δελτίον της Ἱστορικῆς καί Ἐθνολογικῆς Ἑταιρείας της Ἑλλάδος, τόμ. Στ', 117-148.
• Μενάρδος, Σ. (1901). Θρήνος της Κύπρου . Δελτίον της Ἱστορικῆς καί Ἐθνολογικῆς Ἑταιρείας της Ἑλλάδος, τόμ. Στ', 403–423.
• Μενάρδος, Σ. (1904). Περί των ονομάτων των Κυπρίων . Ἀθηνά: σύγγραμμα περιοδικόν της εν Αθήναις Επιστημονικής Εταιρείας , Τόμος ΙΣΤ', 257–294.
• Μενάρδος, Σ. (1906). Θρήνος της Κύπρου . Εν Αθήναις: Εκ του τυπογραφείου Π. Δ. Σακελλάριου.
• Μενάρδος, Σ. (1906). Τοπωνυμικόν της Κύπρου . Ἀθηνά: σύγγραμμα περιοδικόν της εν Αθήναις Επιστημονικής Εταιρείας , Τόμος ΙΗ', 315–421.
• Μενάρδος, Σ. (1907). Τοπωνυμικόν της Κύπρου . Εν Αθήναις: Εκ του τυπογραφείου Π. Δ. Σακελλάριου.
• Μενάρδος, Σ. (15 de mayo de 1907). Επιγραφαί Ροδίων αμφορέων ευρεθέντων εν Πάφω . Παναθήναια , Έτος Ζ΄, 83–84.
• Menardos, S. (1908). “¿Dónde encontró Afrodita el cuerpo de Adonis?” The Journal of Hellenic Studies 28, 133–137.
• Menardos, S. (1909). El valor del griego bizantino y moderno en los estudios helénicos . Oxford: Clarendon Press.
• Μενάρδος, Σ. (1910). Επιτύμβιοι επιγραφαί εκ Κύπρου . Ἀθηνά: σύγγραμμα περιοδικόν της εν Αθήναις Επιστημονικής Εταιρείας , Τόμος ΚΒ', 113-146.
• Μενάρδος, Σ. (1910). Γόλγοι και Εβραίοι. Επιγραφαί εκ Κύπρου. Ἀθηνά: σύγγραμμα περιοδικόν της εν Αθήναις Επιστημονικής Εταιρείας , Τόμος ΚΒ', 417-425.
• Μενάρδος, Σ. (1910). Επιτύμβιοι επιγραφαί εκ Κύπρου . Εν Αθήναις: Εκ του τυπογραφείου Π. Δ. Σακελλάριου.
• Μενάρδος, Σ. (1910). Δύο Ζακυνθηνοί ποιηταί . Αθήναι: Τυπογραφείον "Εστία" Μάινστερ και Καργαδούρη.
• Μενάρδος, Σ. (1910). Η Αγία Ελένη εις την Κύπρον , Λαογραφία , Τόμος Β', Β'-Γ', 264–298.
• Μενάρδος, Σ. (1911). Συμπληρωματικά στο Η Αγία Ελένη εις την Κύπρον , Λαογραφία , Τόμος Β', Δ', 708.
• Μενάρδος, Σ. (1914). Η εν Κύπρω Ιερά Μονή της Παναγίας του Μαχαιρά .
• Μενάρδος, Σ. (1918). Εμμανουήλ Ροΐδης . Εν Αθήναις: Ιωάννης Δ. Κολλάρος.
• Menardos, S. (1919). Grecia y Armenia . Londres, Spottiswoode, Ballantyne & Co. Ltd.
• Μενάρδος, Σ. (1920). Πανηγυρικός εις την προέλασιν του ελληνικού στρατού: εκφωνηθείς τη 13 de mayo de 1920 . Εν Αθήναις: Εκ του τυπογραφείου Π. Δ. Sakellariou.
• Μενάρδος, Σ. (1921). 1821-1921: Τρεις λόγοι . Εν Αθήναις: Εκδοτικός Οίκος "Ελευθερουδάκης".
• Gilbert M. y Μενάρδος, Σ. (1922). Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας . Εν Αθήναις: Τύποις Π. Δ. Σακελλάριου.
• Μενάρδος, Σ. (1922). Ἐπιστολή. Νέος Ἑλληνομνήμων , Τόμοι ΙΕ΄-ΚΑ΄, 16, 4, 458–464.
• Μενάρδος, Σ. (1923). Ο κριτής των κριτών: απάντησις . Εν Αθήναις.
• Μενάρδος, Σ. (1923). Ιστορικαί παροιμίαι των Κυπρίων , Λαογραφία , Ζ', 45-52.
• Μενάρδος, Σ. (1924). Στέφανος: Εκλογαί αρχαίων ποιημάτων. Κατά μετάφρασιν Σίμου Μενάρδου . Εν Αθήναις: Εκδότης Ι. Ν. Σιδέρης.
• Μενάρδος, Σ. (1924). Έκθεσις περί των σχολείων της Λάρνακος 1837. Κυπριακά Χρονικά , 2, 278–280.
• Μενάρδος, Σ. (1925). Κυπριακή Γραμματική, Ἀθηνά: σύγγραμμα περιοδικόν της εν Αθήναις Επιστημονικής Εταιρείας , Τόμος ΛΖ', 35–79.
• Μενάρδος, Σ. (1925). Περί των αρκτικών φωνηέντων . Επιστημονική Επετηρίς της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών , Περίοδος Α΄ Τόμος 1, 65–74.
• Μενάρδος, Σ. (1925). Περί της διαθέσεως των κυπριακών ρημάτων . Επιστημονική Επετηρίς της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών , Περίοδος Α΄ Τόμος 1, 75–86.
• Μενάρδος, Σ. (1926). Λόγος εκφωνηθείς εν τη μεγάλη αιθούση του Πανεπιστημίου τη 28 Año 1926 έττους 1925-1926 . Εν Αθήναις: Το Αθήνησι Πανεπιστήμιον.
• Μενάρδος, Σ. (1926). Ποιοί ήσαν ο Τσάκωνες . Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών , 260–265
• Μενάρδος, Σ. (1927). Περί των τοπικών επιθέτων της νεωτέρας ελληνικής . 332–341.
• Μενάρδος, Σ. (1927). Ἀριστοτέλης Βαλαωρίτης. Νέα Ἑστία , 2, 22-24.
• Μενάρδος, Σ. (1928). Τοπωνυμία της νήσου Τήνου . Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών , 151-160.
• Μενάρδος, Σ. (1928). Μετάφρασις του περι Ασκήσεως Λόγου του Πλουτάρχου . Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών , 678-679.
• Μενάρδος, Σ. (1929). Η εν Κύπρω Ιερά Μονή της Παναγίας του Μαχαιρά . Πειραιάς.
• Μενάρδος, Σ. (1929). Μεταπλασμοί ονομάτων, Ἀθηνά: σύγγραμμα περιοδικόν της εν Αθήναις Επιστημονικής Εταιρείας , Τόμος ΜΑ', 47–55.
• Μενάρδος, Σ. (1929). Μεταπλασμοί ονομάτων εν τη Νέα Ελληνική . Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών , 318–319.
• Μενάρδος, Σ. (1929). Περί του σχηματισμού θηλυκών ονομάτων . Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών , 454–465.
• Μενάρδος, Σ. (1930). Τοπωνυμικόν της Μυκόνου . Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών , Έτος Ζ', 240–252.
• Μενάρδος, Σ. (1930). Επιγράμματα . Εν Αθήναις: Εκδότης Ι. Ν. Σιδέρης.
• Μενάρδος, Σ. (1930). Τρία Πατριαρχικά γράμματα προς Αρχιεπισκόπους της Κύπρου . Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών , 242.
• Μενάρδος, Σ. (1931). Θεοφάνης Κακριδής, Ἀθηνά: σύγγραμμα περιοδικόν της εν Αθήναις Επιστημονικής Εταιρείας , Τόμος ΜΓ', 47–48.
• Μενάρδος, Σ. (1931). Περί των συνθέτων από του έσω και έξω τοπωνυμίων . Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών , Έτος Η', 338–341.
• Μενάρδος, Σ. (1931). Περί του Κυπριακού έγκε . Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών, 476–477.
• Μενάρδος, Σ. (1933). Συμπληρωματικαί συμπληρώσεις περί του Hase . Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών, 70–71.
• Μενάρδος, Σ. (1954). Ενας χαρακτηρισμός: ο Ψυχάρης, η δημοτική, η εποχή του . Ελευθερία , 9 de mayo de 1954.
• Μενάρδος, Σ. (1969). Γλωσσικαί Μελέται . Λευκωσία: Κέντρον Επιστημονικών Ερευνών Κύπρου.
• Μενάρδος, Σ. (1970). Τοπωνυμικαί και Λαογραφικαί Μελέται . Δημοσιεύματα του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών, 4. Λευκωσία: Κέντρον Επιστημονικών Ερευνών Κύπρου.

• Συκουτρής, Ι. (1933). Σίμος Μενάρδος . Αθήναι: Τύποις Παρασκευάς Λεωνή.
• Tillyrides, A. (1979). Cartas inéditas de Simos Menardos, Κυπριακαί Σπουδαί, 43.
• Κασίνης, Κ. Γ. (1982). Ο Σίμος Μέναρδος και η Υποψηφιότητα του Παλαμά για το Βραβείο Νόμπελ. Αθήνα .
• Χρυσάνθης. K. (1989). Μια επιστολή του Σίμου Γ. Μενάρδου . Εταιρία Κυπριακών Σπουδών. Λευκωσία.