Premio Ferdinand Bordewijk

El Premio Ferdinand Bordewijk (en neerlandés: F. Bordewijk-prijs ) es un galardón literario que otorga anualmente la Fundación Jan Campert al autor del mejor libro de prosa en neerlandés . El premio se estableció en 1948 como el Premio Vijverberg, antes de ser bautizado en honor al autor neerlandés Ferdinand Bordewijk en 1979. A partir de 2024El premio incluye un premio en efectivo de 6000 €. ^{[ 1 ]}

Entre los ganadores se encuentran: ^{[ 2 ]}

Premio Vijverberg

• 1948 - Jo Boer para Kruis de munt
• 1949 - no se otorgó
• 1950 - Josepha Mendels por Als viento en torre
• 1951 - Theun de Vries para Anna Casparii de Het heimwee
• 1953 - Albert Helman por De laaiende stilte
• 1954 - Max Croiset para la obra Anfitrión
• 1955 - no se otorgó
• 1956 - Albert van der Hoogte por Het laatste uur
• 1957 - no se otorgó
• 1958 - Marga Minco por El amargo kruid
• 1959 - Jos. Panhuijsen por Wandel en el agua
• 1960 - no se otorgó
• 1961 - Boeli van Leeuwen por De rots der struikeling
• 1962 - JW Holsbergen por De Handschoenen van het verraad
• 1963 - Harry Mulisch por De zaak 40/61
• 1964 - Jacques Hamelink por Het plantaardig bewind
• 1965 - Alfred Kossmann por De smaak van groene kaas
• 1966 - Willem Frederik Hermans por Beyond Sleep ( Nooit meer slapen ) (no aceptado)
• 1967 - Jeroen Brouwers por Joris Ockeloen en het wachten
• 1968 - Geert van Beek por De steek van een schorpioen
• 1969 - Ivo Michiels por Orchis militaris
• 1970 - Jaap Harten por Garbo en de broeders Grimm
• 1971 - Bert Schierbeek por Inspraak

• 1972 - Anton Koolhaas por Blaffen zonder onraad
• 1973 - Kees Simhoffer por Een geile gifkikker
• 1974 - Dirkje Kuik (William D. Kuik) por Deheld van het potspel
• 1975 - Daniël Robberechts por Praag schrijven
• 1976 - Adriaan van der Veen por In liefdesnaam
• 1977 - J. Bernlef por El hombre en el basurero
• 1978 - FB Hotz para Ernstvuurwerk

Premio Ferdinand Bordewijk

• 1979 - Willem Brakman por Zes subtiele verhalen
• 1980 - Oek de Jong por Opwaaiende zomerjurken
• 1981 - Cees Nooteboom para Rituals ( Rituelen )
• 1982 - F. Springer para Bougainville
• 1983 - Willem G. van Maanen por Nichtje van Mozart
• 1984 - Armando para Machthebbers
• 1985 - Maarten Biesheuvel por Reis door mijn kamer
• 1986 - AFTh. van der Heijden por De gevarendriehoek
• 1987 - Frans Kellendonk por Mystiek lichaam
• 1988 - Hermine de Graaf por De regels van het huis
• 1989 - Jeroen Brouwers por De zondvloed
• 1990 - Leo Pleysier por Wit es escuela alternativa
• 1991 - Jan Siebelink por De overkant van de rivier
• 1992 - Jacq Firmin Vogelaar por De dood als meisje van acht
• 1993 - Robert Anker por De terugkeer van kapitein Rob
• 1994 - Louis Ferron por De walsenkoning
• 1995 - Nicolaas Matsier para Gesloten huis
• 1996 - Wessel te Gussinklo por De opdracht
• 1997 - JJ Voskuil por Meneer Beerta en Vuile handen
• 1998 - Helga Ruebsamen por Het lied en de waarheid
• 1999 - Gijs IJlander por Twee harten op een schotel
• 2000 - Peter Verhelst por Tongkat; Un borde verhalen
• 2001 - Kees van Beijnum por De oesters van Nam Kee
• 2002 - Stefan Hertmans por Als op de eerste dag
• 2003 - LH Wiener para Nestor
• 2004 - Arnon Grunberg por De asielzoeker
• 2005 - Paul Verhaeghen por Omega Menor
• 2006 - Tommy Wieringa por Joe Speedboot
• 2007 - Marcel Möring para Dis
• 2008 - Doeschka Meijsing por Over de liefde
• 2009 - Marie Kessels para Ruw

• 2010 - Koen Peeters por De bloemen
• 2011 - Gustaaf Peek para Ik era Amerika
• 2012 - Stephan Enter para Grip
• 2013 - Oek de Jong por Pier en ocean
• 2014 - Jan van Mersbergen por De laatste ontsnapping
• 2015 - Annelies Verbeke por Dertig dagen
• 2016 - Anton Valens por Het compostcirculatieplan
• 2017 - Jeroen Olyslaegers para WIL
• 2018 - Jan van Aken por De ommegang
• 2019 - Marente de Moor para Foon
• 2020 - Anjet Daanje para De herinnerde soldaat
• 2021 - Marieke Lucas Rijneveld por Mijn lieve gunsteling
• 2022 - Donald Niedekker , por Waarachtige beschrijvingen uit de permafrost
• 2023 - Tomas Lieske , por Niets dat hier hemelt
• 2024 - Marieke De Maré por Ik ga naar de schapen
• 2025 - Laura Broekhuysen por Magnetisch middernach

• Sitio web de la Fundación Jan Campert (archivado en 2021)